Katar’dan Havuçlu Pasta

Bu hafta bir konuğumuz var. Aslında konuk sayılmaz nescake’i ilk kurduğumda kendisini yazar olarak atamıştım; ama benim niyetim, tarzına güvendiğim sevgili kardeşimin stil köşesini idare etmesiydi. Ancak işler benim planladığım gibi gitmedi ve  Duygu, kuytu köşelerde değil başköşede yer istiyorum dedi.  Tabi direk söylemedi ama tuttu mutfağa girdi, pastalar yaptı; börek açtı. Hem de zar zor malzeme bulduğu Katar’da. Ee bana söyleyecek birşey kalmadı; ana sayfaya konuk ettim kendisini. Bu ilk tarifi ama sanırım son olmayacak. Rakip yeni bir blog açmaya kalkmasın diye ara sıra blogumu açacağım tabii ki kendisine.

Şimdi sizi Duygu’nun tarifi ile baş başa bırakıyorum.

Ben bir internet sitesinde yemek tarifleri yazıyorum! Bunu duyduklarında annem ve ablam ve hatta diger tum akrabalarımız ve bir kısım aile dostumuz kulaklarına (duruma gore gozlerine) inanamayacaklar. (Umarım kimse torpilli oldugumu duşunmez?) Ben birer mutfak sanatcçısı anne (gecenlerle bir arkadasımla kısa da olsa konu uzerinde tartıstık ki ben yemeklerin de birer sanat eseri, yapanların da sanatcı olduklarına inanıyorum, şayet yapan kendinden de birşeyler katıyorsa (problem degil, arkadaşımı da ikna edememistim zaten)) ve en az onun kadar yetenekli ablaya (bazen gectigini itiraf edelim) sahibim. Demek ki iyi yemek yapmak da genetik. Anneannemden anneme, ondan ablama… Bir mutfaga ikisi zor sığarken (biz de asla şu reklamlardaki muhtesem mutfaklara sahip olamayan coğunluktanız) bana hic bir zaman yer yoktu zaten. Itiraf ediyorum, cok da sikayetci olmadım bu durumdan. Ama yine de sayıları cok olmasa da yiyenler bilir, yaptıklarım, guzel ya da en azından ‘yenebilir’ olmustur.

Son iki gundur, canım biraz degisiklik istedi ve aksamlarımı mutfaga adadım. Yaptıklarımın resimlerini cektim, ballandıra ballandıra anlattım ve sonunda ablam burada paylasmamı istedi. Sanırım bunun gecici bir heves oldugunun o da farkında, nasılsa devamı gelmeyecek diye dusunmus olabilir.

Ve huzurlarınızda (eyvah, buna bir isim bulmalıyım hemen):
Havuclu Pasta (cok degisik oldu, umarım yadırgamazlar)

Önce küçük hikayesi: Bir aksam benim sahsen cok sevdigim havuclu kekten yapmaya karar verdim. Herzamanki malzemelerle yaptım ancak evdeki kek kalıbı biraz kucuk oldugundan kek hamurunun yaklasık 3te biri arttı. Ben de ziyan olmasın diye ikinci bir kek daha yaptım, tabi malum ikinci kek ince oldu ve boylece havuclu pasta dogdu.

Kek hamuru icin:
1 su bardagı toz seker
3 yumurta
1 su bardagı sut
1 su bardağı sıvı  yag (ben bir miktar tereyagını  erittim ve mısır  ozu ile karıştırdım)
2,5 su bardagı  un
1 paket kabartma tozu
3 adet rendelenmis orta boy havuc
1.5 adet rendelenmis elma
1 su bardagı dovulmus ceviz ici
1.5 cay kasığı tarcın

Kreması icin:
1 paket hazır vanilya sosu (ve paketin uzerinde yazdığı miktarda, muhtemelen yarım lt. sut)

Kek yapanların zaten bildigi klasik yol izlenir. Once seker ve yumurtayı  uzun bir sure cırptıktan sonra, sut ve yag ilavesiyle cırpmaya bir sure daha devam edilir. Arkasından yukarıda yazılı tum kek hamuru malzemeleri eklenir ve karıstırılır. Onceden yaglanmıs fırın tepsisine dokulur ve 180 dereceye ayarlanmış onceden ısıtılmış fırında pisirilir. Ben kelepceli kalıp kullandım ki bu uzerine vanilyayı ekleyince buyuk kolaylık sagladı, varsa tavsiye ederim. Kekin pişmesine yakın krema sosunu hazırlamaya basladım. Kek piştikten sonra bir sure biraz sogumasını bekledim ve kalıptan cıkardım. Simdi burası biraz sacma gorunecek ama, keki sonra tekrar kalıba koydum ve kelepcesini kapattım. Uzerine vanilya sosunu doktum ve sogumaya bıraktım ve buz dolabına yerlestirdim. Acıkcası kıvamını bulması icin ne kadar kalması gerektigini bilemiyorum, cunku ben zaten saat gec oldugu icin ertesi gune kadar beklemek durumundaydım. Ama herhalde 2-3 saat yeterli olacaktır. Kelepceyi kekin ertafindan cıkarınca kıvamı cok koyu olmadıgından ustteki fazlalık yanlardan biraz indi, once “Hay Allah” dedim ama sonra baktım pastamın cok guzel etekleri olmustu. Piştikten sonra keki kalıptan cıkarmış oldugum icin bu defa alttaki kalıbı cıkarırken zorlanmadım. Uzerine de biraz tarcın serptim. Ve iste karsınızda pastam.

Bu biraz ‘durumu kurtarma harekatı’ oldugundan gelistirilecek noktaları vardır elbette. Özellikle malzeme listesini yazarken çok tereddüt ettim. Ben  pasta için hazırladığım karışımın 1/3’ünü kullanmış oldum. Karışımın 2/3’ünü havuçlu kek için kullandım. Onun icin eger niyetiniz varsa yapmaya, hadi usenmeyin siz de tam kadro  kullanın malzemeleri ve bir kek bir de pastanız olsun. Birini iş yerine götürür digerini de evde afiyetle yersiniz.

 

← Previous post

Next post →

7 Comments

  1. duygu; böyle anne ve ananenin yanında eminim seninde elin güzeldir. sadece fırsat olmamıştır. hepsi bu! havuçlu keke elma koymadım ben hiç. bir deneyeceğim. senden katar dan birkaç fotoğrafla birlikte gezi yazısı da istiyorum. sevgiler…

  2. sema özkan

    Duygu’nun ellerine sağlık gerçekten çooook güzel görünüyor.
    söylenecek çok fazla şey yok aslında sizdeki şu genlerden biraz da bizde olsa iyi olurmuş ama neyse artık sizin yaptıklarınızla yetineceğiz.
    Duygu’yu destekliyorum yola devam:)

  3. Havuçlu keke bayılırım. Gerçi ben her keke ve hatta tatlıya bayılırım. Duygu’nun ellerine sahip. Ben Oğuzhan’ın yaptığı havuçlu keke bayılmıştım. (Hocası Özlem).
    Duygununki de göründüğü kadar muhteşemdir.
    Sayfanızı takip ediyoruz Neslihan hanımcım.
    Selamlar

  4. Bayılırım Havuçlu Keke..pastası da eminim çok güzel olmuştur..
    Duygunun yazısı çok keyifli olmuş, insanı gülümsetiyor okurken..Bence sizin aileden bir site daha çıkar Nesli..
    çok yoğun olduğunu duyuyorum Duygu ama bir düşün istersen.. :)İstanbul’dan Duygu’ya sevgiler…

  5. ooovv nefis olmuş bu, ben de yakın zamanda bir havuçlu kek tarifi yayınladım hatta oldukça benzeşiyor tarifleri, ama üzerini böyle vanilya dehasıyla kaplamak aklıma celbetmedi 🙂 harika görünüyor. ellerine sağlık . bloğun nefisss.

    Kahve Dükkanı

    • nescakec

      Çok teşekkür ederim blogumu beğenmene sevindim. Ben de seninkini çok beğendim hatta hemen izleyicilerin arasına katıldım.
      Tarife gelince, bu tarif kardeşime ait, vanilya buluşu da.

  6. Herkese yorumlari icin cok tesekkur ederim. Ablam tevazu gostermis, buradaki birbirinden ilginc tariflerinin yaninda havuclu pasta anca konuk oyuncu olur. Kek-kahve bahane blog yazmak sahaneymis.Ama Turkiye’nin bir meshur abla-golge kardes hikayesini daha kaldirabilecegini sanmiyorum. :))
    Nihan aslinda genelde evde ne bulursam karistiriyorum ben bu keke (kuru uzum, diger meyveler), tabi az az,ozunu bozmadan. O gun evde bi tek elma varmis demek ki 🙂
    Tekrar tesekkurler..
    Sevgiler,
    Duygu

Bir Cevap Yazın

6 + 2 =